wat is Offerfeest

Het Offerfeest of het Grote Feest (Arabisch: عيد الأضحى, Id al-Adha) is het tweede Id-feest in de islam. Het wordt gevierd ter nagedachtenis aan de profeet Ibrahim (Abraham), die bereid was zijn zoon te offeren in opdracht van God. De Koran noemt echter geen naam van de zoon bij de beschrijving van dit verhaal in Soera De in de Rangen Behorenden. De meeste moslims nemen aan dat het zou gaan om zijn zoon Ismaïl, terwijl in de Bijbel Isaak genoemd wordt als de zoon die geofferd moest worden.[1] Toen Ibrahim zijn zoon ter ere van God met een mes wilde doden, sneed het mes niet. Vervolgens klonk de stem van God en die stuurde vervolgens een engel naar profeet Ibrahim die zei dat een ram de plaats van de zoon mocht innemen.[2]

Het Offerfeest is het grote feest terwijl het Suikerfeest (id-al-fitr of Id ul-Fitr) het kleine feest wordt genoemd.

Op deze dag worden door moslims dieren die volgens dhabiha geslacht zijn gegeten. Het vlees wordt door hen gegeten en verdeeld onder armen, buren en familieleden. Doorgaans slacht men in België of Nederland een schaap of lam, waardoor het feest de bijnaam het Offerfeest kreeg. Om een overschot aan vlees te voorkomen kunnen meerdere mensen samen een dier slachten.

In Turkije is het tegenwoordig gebruikelijk geworden om niet zelf een dier te (laten) slachten, maar om een geldsom van ongeveer 130 euro over te maken naar een stichting die het vlees geeft aan mensen in arme landen die het echt nodig hebben.[3]

Het feest valt op de 10e dag van de Hadj-maand (Dhul-Hidja), na voltooiing van de hadj. Dit is ongeveer 70 dagen[4] na het einde van de ramadan. Terwijl Id ul-Fitr een feest van twee dagen is, wordt Id ul-Adha drie dagen gevierd. Sommige moslims vieren het drie en respectievelijk vier dagen. Op de eerste dag is er, net als met Id ul-Fitr, een extra gezamenlijk gebed, gevolgd door een khutbah van de imam van de moskee. Iedereen wordt verwacht zich netjes en zo mogelijk in nieuwe kleren te kleden. Het feest herinnert een moslim eraan dat hij bereid dient te zijn om indien mogelijk alles op te offeren voor God, zoals Ibrahim zijn zoon wilde opofferen.

bron Wikipedia